10 Ocak 2013 Perşembe

Yürütecin Bilmediğim Yönü

Eylül hiç emeklemeden 7 ay civarı tek elinden tutup yürüttüğümüz zaman güçlü bir şekilde yere basabilmiş ve 10-11 ay civari da ufak ufak kendi adimlarini atmaya başlamıştı. 1 yaş doğumgünunde ise kendi kendine yürüyebilen koca bir kız olmuştu. Yaklaşik 6 aylikken yüruteç denen "Anne kurtarici" aletten de faydalanmaya baslamistim. Cok severek oradan oraya füze gibi firlayip duruyordu.
Alya ise 8 aya kadar hiç emeklemedi, yere sağlam basmıyordu ve tembel olacağının sinyallerini vermeye başlamıştı. 8. aydan sonra birden emeklemeye başladı, ben de emeklemeyen bir abladan sonra kedi gibi her yere 4 minik patisiyle girebilen bir bebeğin ne kadar zor olduğunu görmüş oldum.
Bu sefer de yurutecten yardim aldim tabii ki. Fakat 10-11 aylik hala yurume emareleri gostermeye baslamadigi icin yuruteci artik bir kenara kaldirdik.
Su anda kendileri tam 14 aylik, ve hala yurumeye niyeti yok, yardimsiz bir kac adim atiyor ama cok korkak, hemen yere atiyor kendini.
Doktoruyla bu konuyu son kontrolunde gorustugumuzde tekrar yuruteci cikarmami onerdi.
Ve 2 cocuk annesi olarak yurutecin hic duymadigim bir yonunu daha aktardi bana.
Yurutec cok fazla kullanildigi zaman yurumeyi geciktirip tembellesmeye yol aciyordu. Yurume zamani gelen bebeklerde de kendi baslarina bunu yapmaya teşvik etmek amaciyla artik kullanilmamaliydi. Bunu zaten hepimiz biliyorduk, ama bilmedigim bir diger yonu ise yurumesi geciken bebeklerde gunde yarımşar saatten 3 kür halinde uygulandığıydi.
Simdi 4 aydir ara verdigimiz yurutec tekrar ortaya cikti, ve Alya icin yurumesine yardimci bir araç olarak gunde 3 defa kullaniyoruz. Bakalim tembel kuşun güveninin yerine gelmesine yardimci olabilecek mi?

2 yorum: